2013

Τριντα μα Δεκεμβρου,

κιʼ αυτ ημρα του Κυρου.

Μαζ της τος να παρρχεται,

κιʼ αμσως  πσω της λλο ρχεται.

Για το νο, ευχς βεγγαλικ,

δρα, μουσικς, φιλι.

Θλψη για το παλι που πρασε,

σαν αστραπ και τον καθνα μας λιγκι γρασε.

Για το νο μεγλʼ η προσδοκα,

να πει καλ μαζ του η οικονομα,

σχδια ελπδες να εκπληρωθονε,

 σα με το παλι δεν ρθανε, ναρθονε.

Για το παλι σκψη κιʼ απορα,

πως στου χρνου την πορεα,

τσο γοργ επρασε και μρες του χαθκανε.

Λπη για σους φυγαν, και για σα δεν γινκανε.

Ο Παντοκρτωρ απ ψηλ λιγκι απορε,

πʼ ο νθρωπος μνο τα υλικ λογιζει κιʼ χι την ψυχ

το «μη θησαυρζετε υμν θησαυρος επ της γης»,

δικα το δδαξε, αφο σχεδν δεν τʼ ακοει κανες;

Ας μην τον αφσουμε κτι ττοιο να πιστψει.

Το νο τος αρωγς μας ας προστρξει,

να μην λογαριζουμε πλον μνον τα οικονομικ,

μα και την φιλα, την αλληλεγγη και την ανθρωπι.

Ευχς λοιπν μα και προσπθεια για την ουσα,

Νʼ αλλξουμε την καταναλωτικ νοοτροπα.

Την κλασσικ παιδεα να αναβαθμσουμε.

Μια πιο ανθρπινη κοινωνα νʼ αναστσουμε.

1-1-2013,   Μανλης Νικολαδης