Στο τωριν τʼ απεργραπτ μας χλι,

πʼ ελπδα φανεται πως δεν υπρχει λλη,

χι! ας μην, ναι ας μην απελπιστομε,

με ηρεμα μνο να σκεφτομε!

Πως εχε και λλοτε η Πατρδʼ ατυχσει,

κιʼ απ πενα κιʼ απ πολμους δυστυχσει,

και το 97, και το 22, μα και το 41,

πλγματ αμτρητα και χι μνο να.

Μα τα κατφερε πλι να ορθοποδσει.

Περφανο ξαν το κορμ να στσει.

Την Ρωμιοσνη μην την κλαις!

χι! δεν πρκειται να σβσει

Με μχθο θʼ ανεβε  το ποιο της σκαλ,

γιατʼ ο λιος θλει δουλει πολλ,

την Ελλδα ξαν για να φωτσει

και προκοπ  και πλι να χαρσει.

Γιʼ αυτ,

Με την βοθεια του Θεο και με υγεα

και τοτες τις Γιορτς με αισιοδοξα,

καθς και τη Να τη Χρονι να υποδεχθομε

κιʼ ευχς θερμς σε λους μας ας πομε

Χρνια  Σας  Πολλ.